Genderdysforie

Eind juni 2006 begon ik na te denken over een eventueel onderwerp voor mijn eindwerk. Bijna iedereen had al wel een idee of had zelfs al zekerheid over zijn of haar onderwerp, behalve ik; zo leek het wel.

Op de lijst voor beschikbare eindwerken zag ik wel enkele interessante onderwerpen, maar er kon me geen enkel echt bekoren. Ik had wel mijn keuzes ingediend, maar later bleek dat ik niet de enige was die dat bepaald onderwerp wel interessant vond. De onderwerpen waren al verbonden aan iemand anders…

Ik begon me stilaan zorgen te maken, vooral omdat ik zelf niet op ideeën kon komen. Had ik misschien toch een ander onderwerp van de lijst moeten nemen? Het was ondertussen al zomervakantie en de tijd begon langzaam maar zeker te dringen.

Toen ik op een zondagmorgen door het magazine ‘Goed Gevoel’ bladerde, herinnerde ik me plots een artikel dat ik enkele maanden gelezen had. Het artikel ging over kinderen met GIS; genderidentiteitsstoornis. Ik wist meteen: rond dit onderwerp wil ik een heel jaar werken! Het boeide me toen al, maanden geleden, en ik besloot om er meer over te weten te komen door er mijn eindwerk over te maken. Wat en hoe wist ik toen echter nog niet.

Genderdysforie is niet meteen het gemakkelijkste onderwerp, maar dat kon me niet tegenhouden. Accurate en juiste informatie is op niet zoveel websites te vinden, en toen kwam de idee in me op om een website te maken rond dit onderwerp waarop alles te vinden zou zijn: definities, moeilijke woorden, hoe omgaan op school met deze kinderen, hoe ouders ermee moeten omgaan, de therapieën,… Geen enkele website bevatte al deze informatie, waardoor ik heel veel websites heb moeten raadplegen om voldoende en juiste informatie te vinden. ‘Wat moet het lastig zijn voor mensen die over dit onderwerp meer te weten willen komen’ dacht ik, en de idee om zelf een website te maken was geboren.

Zoeken naar dit onderwerp op het internet, leverde het bewijs dat er op het net heel wat inadequate en choquerende informatie te vinden is. Ik heb mijn informatie dan ook voornamelijk uit boeken, geschreven door professoren en psychiaters, en van websites die een wetenschappelijke, betrouwbare bron waren. Het lezen van die boeken was niet altijd gemakkelijk omdat ze veel moeilijke woorden bevatten waarvan ik nog nooit had gehoord. Soms voelde het echt aan als ‘ploeteren’. Dat was niet altijd even leuk.

Ik heb ook veel mensen gecontacteerd die zelf genderdysfoor waren of zijn, dit om de theorie te kunnen koppelen aan de praktijk. Deze mensen heb ik vooral gevonden via het internet; op forums van zelfhulpgroepen en dergelijke. Op sommige forums werd ik hartelijk onthaald, op andere werd mij mailadres geblokkeerd zodat ik niets meer zou kunnen posten. Daar schrok ik soms wel van, maar gelukkig waren er veel mensen die me wel wilden helpen.

Door dit eindwerk met heel veel intrinsieke motivatie en wilskracht te maken, heb ik zelf heel veel bijgeleerd over de stoornis genderdysforie. Ik heb medische onderzoeken doorploeterd, heb Engelse literatuur geraadpleegd met medische termen, video’s bekeken van geslachtsveranderende operaties, honderden profielen van genderdysfore mensen geraadpleegd; steeds op zoek naar nog meer ervaringen,… Kortom: aan motivatie en interesse was er zeker geen gebrek!

Ik heb geprobeerd om een website te ontwikkelen die gebruiksvriendelijk is, in mensentaal geschreven is, duidelijk opgebouwd, die juiste en volledige informatie bevat, die interessante literatuur aanbiedt en vooral: waar mensen antwoorden op hun vragen kunnen vinden.

Iedereen die iets meer te weten wilt komen over genderdysforie, zoals ouders, leerkrachten, begeleiders, familie,… moeten hier al hun informatie kunnen vinden.